Aktualności

tel. centr. 91 444 1000
fax 91 444 1174
NIP: 851-020-80-05
al. Papieża Jana
Pawła II 22a
70-453 Szczecin
Rektorat US
A A

Nikt się nie rodzi strukturalistą. Twórczość literacka Edwarda Balcerzana

Zapraszamy na spotkanie promujące książkę „Nikt się nie rodzi strukturalistą. Twórczość literacka Edwarda Balcerzana” autorstwa dr Beaty M. Wolskiej.  Spotkanie odbędzie się w piątek, 1 grudnia 2017 roku o godzinie 18.00 w „Przestrzeni Dialogu” (poziom –1) Muzeum Narodowego w Szczecinie – Centrum Dialogu Przełomy przy pl. Solidarności 1. Moderatorem będzie dr Sławomir Iwasiów.

„Nikt się nie rodzi strukturalistą. Twórczość literacka Edwarda Balcerzana”  autorstwa Beaty M. Wolskiej traktuje o autorze na wielu płaszczyznach związanym ze Szczecinem, w którym mieszkał w latach 1946–1956. W 2017 roku przypada osiemdziesiąta rocznica urodzin Edward Balcerzan – historyka i teoretyka literatury, krytyka, tłumacza, ale też poety i prozaika. Poznański badacz jest współtwórcą polskiej szkoły strukturalistycznej oraz zasłużonym pedagogiem. W 2012 roku został mu przyznany tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego. To wyróżnienie jest też świadectwem nieustannych związków Balcerzana ze Szczecinem, w którym spędził młodość i rozpoczął swoją drogę twórczą. Co należy podkreślić, Balcerzan był jednym z tych twórców (obok m.in. Niny Rydzewskiej, Marii Bonieckiej, Franciszka Gila, Józefa Bursewicza, Heleny Raszki oraz Witolda Wirpszy i Marii Kureckiej), którzy współtworzyli życie literackie miasta w pierwszych latach po wojnie, kiedy to Szczecin zaczynał konstruować swoją polską tożsamość (m.in. współtworzył grupę literacką „Metafora”). To tutaj szukał inspiracji – znajdował je zarówno w samym mieście, jak i w środowisku literackim (dużo fragmentów poezji i prozy z tego okresu, ale też późniejszego odnosi się do Szczecina). Paradoksalnie w twórczości Balcerzana więcej jest Szczecina niż Poznania, w którym na stałe mieszka od 1962 roku.

Fragment z recenzji prof. dr hab. Ingi Iwasiów: „Biografia Balcerzana zdaje się opowiadać o transformacji ról, przesuwaniu akcentów, swoistym negocjowaniu pozycji (auto)biografii w pejzażu humanistyki. Przez odsłonięcie związków między zdarzeniami z życia, teoretyzowaniem i pisaniem można dotrzeć do kluczowej w książce (i dzisiejszym literaturoznawstwie) kategorii doświadczenia, ale też odtworzyć historię dyscypliny, która w pewnym sensie reinterpretuje sama siebie. W uproszczeniu można mówić o zawieszeniu podmiotowości na początku tej historii i o triumfalnej ekspozycji »ja« w pierwszej dekadzie XXI wieku. Nawet bowiem czas triumfu semiotyki nie egzorcyzmował skutecznie podmiotowości, wdzierającej się w życie naukowe w kilku opisanych w pracy przebraniach. Podkreślam ten aspekt, bowiem takim tropem idzie badaczka: nie opisuje formalnej celności wierszy i prozy Edwarda Balcerzana, lecz ich doświadczeniowy, autobiograficzny charakter. Pokazuje przy tym, że ten trop – wycofywanie, kamuflowanie i eksponowanie podmiotowości – jest kluczowy dla rozumienia przemian dyscypliny w XX i w pierwszej dekadzie XXI wieku. Taki sposób czytania unieważnia jeden z najczęściej funkcjonujących schematów interpretacji literatury pisanej przez humanistów – poszukiwania formalnego kunsztu i tematycznych dominant. Twórczość Balcerzana w ujęciu Beaty Małgorzaty Wolskiej jest zarówno wypowiedzią na temat istoty literatury, jak i nieoczywistą notatką z życia poety. Nie chodzi w tej lekturze o dowodzenie prymatu wiedzy o literaturze nad jej praktykowaniem, lecz o spójności i niespójności, będące tropem Balcerzanowego »ja«.”

Książka wydana nakładem Wydawnictwa Universitas

Mecenat: Miasto Szczecin

Współpraca: Polskie Towarzystwo Autobiograficzne

 





Odwiedź nas:

Jak do nas trafić